Ако можеш сѐ што си стекнал да ставиш на купче на коцка, и со едно фрлено париче да загубиш сè, и пак нов да почнеш круг, а да не речеш ни збор за загубата пред друг; ако можеш да стегнеш срце, нерв и жила да ти служат долго откако сотрени се, и така да издржиш, и кога немаш веќе сила, само волја што вели: „Крени се!”;
Ако говориш пред толпа, а сочуваш доблест, ил’ одиш со кралеви во простодушност, ако ни душман ни другар не ти се на совест, ако сметаат на тебе, но со умереност; ако можеш да исполниш безмилосна минута со шеесет мига вредни долг пат минат, твоја е Земјата и се што таа има, и – поважно – ќе бидеш Човек, сине!