Ги де Мопасан е еден од најголемите светски мајстори на краткиот расказ, писател кој го издигнува расказот до првостепен литературен жанр и го преобразнува во средство за смело и продлабочено истражување на животот.
Мопасан, како и Чехов, се залага за девизата „помалку е повеќе“, сметајќи дека колку расказот е покус, тој е толку подобар. Мопасан ги претпочита ненадејните и остри пресврти, краткотрајните но блескави сцени и ситуации. Неговите раскази можат да се читаат како еден вид мали студии на општеството и поединецот кој исклучително тешко се снаоѓа во него.
Понекогаш и со наједноставни зборови, црпени директно од народниот говор, од фантастичниот гласар на обичните луѓе, авторот создава чудесна раскажувачка магија и го искажува неискажливото, длабински недофатливото, нешто што може да се предаде само со силата на јазикот, со таинствената супериорност на зборот…
„Мопасан имаше талент за набљудување што ги откриваше во предметите и во појавите оние нивни својства кои се невидливи за другите луѓе.“