Во охридската чаршија, лозата се префрла од една стреа на друга. Девојките од Трпејца веслаат по езерото, а ветровите имаат свои имиња. Низ ваквите подробности, Бранислав Г. Нушиќ нè доближува до животот крај Охридското Езеро на крајот на XIX век.
Патописот „Крај бреговите на Охридското Езеро“, првпат објавен во 1894 година, води низ Охрид и Струга, крај езерските села и манастирите. Описите на природата се преплетуваат со преданија, историски записи и слики од секојдневнието. Љубопитноста на патникот и раскажувачкиот дар на писателот му даваат живот на ова сведоштво за еден предел и неговите луѓе.
Со македонскиот превод и со илустрациите од првото издание да ги откриеме љуѓето и приказните зад глетките што ги сакаме.