Ветрот е невидлив. Тој ги растреперува дрвјата, ги занишува пченичните класја и ги разбеснува брановите кои удираат по брегот раѓајќи различни звуци.
И љубовта е невидлива. За да ја видиме, потребни ни се прегратки, насмевки и убави зборови. Само така, љубовта која ни расте во срцата станува јасно видлива.
Во оваа книга Омер Курт ги прави „видливи“ токму нив, ветрот како таинствена сила на природата, и мајчинската љубов како една од најсилните човечки врски. И со тоа нѐ потсетува колку е всушност важно внимателно да гледаме за да видиме и внимателно да слушаме за да чуеме.