Струмички шерифи

„Доста добар впечаток во драмата оставаат: дијалектниот говор, изнијансираноста на ликовите, богатството на идеите е неусилено и сите идеи и теми се достојни за еден длабински херменевтички зафат. Сите случаи во оваа драма не се сосема случајни, туку асоцијативни и контекстуални. Во нив дејствуваат ликови од реалноста, со јасно профилирани карактерни линии. Во „Струмички шерифи“ има палета различни ликови, со различни и точно утврдени карактери, кои не само што ја дополнуваат сатирчиноста во самата ситуација туку и ја определуваат и психолошката матрица врз која дејствуваат. Изненадувачки е што авторот Ѓоргиев не ја наметнува својата приказна како стожерна во неговиот наратив, туку преку дејствувањето на ликовите и развојот на дејството го апострофира „моралното“. Тука асоцијативно може да се насмеат и да се видат апсурдностите од реалноста на секојдневниот живот. “